smutek

Autor: Patrycja Ka, Gatunek: Poezja, Dodano: 10 sierpnia 2015, 21:59:46

To siedzi we mnie gdzieś, czemu lubię przytknąć do skroni,
swoje palce imitując ich kształtem kształt broni?
Emocjonalne sinusoidy, mój własny mózg,
funduje mi przeloty od K2, aż po Mariański Rów. ” - Zeus

 

Czasami noce są boleśnie długie

kiedy jestem zamknięta w klatce bezsenności.

Świt boli za bardzo.

Uśmiech zdaje się być wymuszony

przez dostosowanie i sprawiane pozory.

Pozostaje tylko chęć czekania aż znowu zgaśnie słońce

i blask będą dawały tylko latarnie.

Każda euforia jest zbyt mocna

i kończy się takim samym bezsensem,

darmowym, niepohamowanym lotem w dół.

Uczucie bolesnego braku jest wyraźne

szczególnie nocą

kiedy nie ma z kim dzielić kołdry

i nie ma kto przytulić rozedrganego ciała,

smutnej duszy.

Komentarze (0)

Musisz być zalogowany, żeby dodawać komentarze. Zaloguj się
Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się